‘Bewustzijn door Beweging’ is de naam die Moshé Feldenkrais aan zijn werk met groepen gaf. Zijn methode, die wereldwijd bekend staat als de Feldenkrais-methode, maakt deel uit van het bredere veld van somatische leermethoden, zoals de Alexandertechniek, ademtherapie volgens Ilse Middendorf, en Yoga.

​

De Feldenkrais-methode richt zich op het organisch bewegen in relatie tot de zwaartekracht. Als kinderen leren we van nature de wereld om ons heen te ontdekken door te rollen, draaien, zitten, staan, praten, zingen, dansen en ons op talloze manieren uit te drukken. Deze ontdekkingsreis is er een van zelfontdekking: we vallen, staan weer op, leren door herhaling en imitatie. Kleine kinderen experimenteren en leren te bewegen in interactie met zichzelf en de wereld om hen heen.

​

Moshé Feldenkrais ontwikkelde in zijn lessen een methode van “leren door beweging,” waarbij specifieke bewegingsvolgordes worden aangeboden die volwassenen in staat stellen hun eigen bewegingen te observeren met een verfijnde en gedifferentieerde blik. In deze bewegingen leren zij subtiele verschillen te herkennen en onbekende mogelijkheden te ontdekken, uit te proberen en te benutten. Dit proces kan niet alleen nieuwe lichamelijke inzichten brengen, maar ook verborgen emoties naar de oppervlakte laten komen. Het lichaam draagt veel meer herinneringen met zich mee dan we ons vaak realiseren.

Denken, voelen, zintuiglijk waarnemen en beweging staan in voortdurende interactie met elkaar. Feldenkrais koos voor “leren door beweging” als middel om onze manier van denken, voelen en waarnemen te transformeren. Hij beschouwde het werken met onze bewegingspatronen als de sleutel tot verandering: een toegankelijke ingang voor het ontdekken en beïnvloeden van onszelf. Zoals Feldenkrais zelf zei: “What I’m after isn’t flexible bodies, but flexible brains. What I’m after is to restore each person to his human dignity.”

In de lessen vindt dit alles plaats binnen een ontspannen sfeer, waar respect en waardering voor elkaar centraal staan. Aandacht zonder oordeel vormt de basis voor somatisch en procesgericht leren. Het gaat om het durven experimenteren, het maken van fouten en het leren voelen, met voldoende ruimte voor plezier en nieuwsgierigheid.